بی عشق ولایت نتوان عاشق مهدی شد

اللهم عجل الولیک الفرج

بی عشق ولایت نتوان عاشق مهدی شد

اللهم عجل الولیک الفرج

بی عشق ولایت نتوان عاشق مهدی شد

میخواهیم دراینجا به کمک هم به خدا نزیک تر شویم ،، دشمنان خود را بهتر و کامل تر بشناسیم،، ودر کنار هم یاد بگیریم چطور می شود دوست خوب پیدا کنیم ،، همه این کارها را بدون توکل و توسل به خدا و نظر امام زمان (عج) امکان پذیر نیست ،،،،، خدای خوب مهربان کمکان کن تا بتوانیم بنده خوبی باشیم و در راه نجات بشریت قدمی برداریم الهی آمین

آخرین نظرات
  • ۲۹ ارديبهشت ۹۳، ۱۴:۰۷ - علیرضا علاقه مندان
    عالی بود
نویسندگان

۵ مطلب در مهر ۱۳۹۲ ثبت شده است

به جای کفش نوشته کشف


کی گفته دیگه بی کاری وجود داره ؟ کی گفته مسکن گرونه ؟کی گفته قشر ضعیف جامعه توانائی خرید نداره ؟ دیگه توی کشور مشکلی وجود نداره!!! مگه نمیدونید روحانی با اوباما تلفنی حرف زده ؟ دیگه چیکار دارید به این حرفا؟؟؟ چقدر از دنیا عقبید ..چرا همش تو فکر شکم هستین ؟؟؟ (روحانی مچکریم که با وجود این همه مشکلات و تحریم ها و دشمنی های آمریکا با نظامٰ بازهم تلفنی با اوباما حرف زدی)





از وب : به شرط چاقو :http://beshartechagho-roz.blogfa.com



بسم الله

دیدی که مار؛چه پوست زیبا و نرمی دارد!؟

اما باطنش پر از زهر است.

اگر زیباییش جذبمان کند،زهرش ما را می کشد.

دنیا اینچنین است.

ظاهری زیبا و فریب دهنده،

و باطنی کشنده و نابود کننده.

شاید بشود گفت:

 آمریکا هم مثل مار است.

چون مصداق واقعی دنیاست البته با تمام آلودگی هایش.

قدرت و ثروت و تکنولوژی آن فریب دهنده است.

ولی به محض نزدیک شدن،آدم را نابود می کند.

مثل عراق

مثل لیبی

مثل مصر...

نمیدانم،ایکاش روحانی این چیزها را بفهمد.

و با یک تلفن،فریب نخورد.

هرچند که پاسخ به تلفن آنها،بوی فریب خوردن می داد.


بین الحرمین عشق عالمین



چایخانه بین الحرمین





غروب طلائیه .... عجیسب دلتنگت شدم طلائیه 






عکس ها از دوست خوبم حسین بدرلو تازه از سفر کربلا برگشته بود عکس ها را برامون گذاشته بود گفتم بزارم سنگر ما هم به عطر کربلا معطر بشه

 
وزارتی‌ها بخوانند

نه خبری از زرق و برق، فلاش دوربین‌‌ و ژست‌هاست، نه خبری از مسئولان اتو کشیده و چکش به دست و نه خبری از کولرهای اسپلیت آنچنانی، اینجا آفتاب است که مستقیم به سر آینده‌‌سازان ایران می‌تابد، اینجا یکمِ مهرِ بشاگرد سوزان است.

خبرگزاری فارس: ماه مهر و نامهربانی؛ اینجا یکمِ مهرِ بشاگرد سوزان است + تصاویر

به گزارش خبرگزاری فارس از بشاگرد واقع در شرق مرکز هرمزگان، در حالی که روز یکم مهرماه دانش‌آموزان سراسر کشور در فضایی که به گفته اغلب مسئولان تلاش شده بود، برای آنها خاطره‌انگیز باشد، در آیین‌ها و مراسمی خاص سر کلاس درس حاضر شدند، در برخی از روستاهای بشاگرد به ویژه مناطق زلزله‌زده وضعیت کاملا متفاوت از آن چیزی بود که در این روز ایرانیان از رسانه‌ها دیدند.

گزارش پیش رو حاصل کار همکاران و رابطان خبری فارس در شهرستان بشاگرد است که به دلیل دسترسی دشوار به روستاها تنها موفق به دسترسی به برخی از مدارس و مستند‌سازی ساعات اولیه روز یکم مهرماه در شرایطی متفاوت از سایر شهرها و روستاهای دیگر ایران شده‌اند.

در واقع بشاگرد یکی از شهرستان‌هایی است که به دلیل محرومیت‌های تاریخی طی سال‌های گذشته همواره مورد توجه دولت و خیران در بعد ایجاد فضاهای آموزشی قرار داشته است و انصافا در این سال‌ها بخش اعظمی از نیازهای این شهرستان در بعد آموزشی رفع شده است.

حذف مدارس کپری و ایجاد مدارسی استاندارد از جمله دستاوردهای دولت‌ها در این شهرستان در دهه‌های اخیر بوده است.

به واسطه زلزله‌خیز بودن این منطقه از هرمزگان، و بروز زلزله‌ای به بزرگی 6.1 ریشتر طی اردی‌بهشت ماه سال جاری و وقوع صدها پس از لرزه، برخی از مدارس در این شهرستان آسیب و یا در لیست تخریبی‌ها قرار گرفت.

در این اثنی بود که طرح متمرکز سازی و تجمیع روستاهای آسیب دیده در زمین‌لزره توسط استانداری هرمزگان و مسکن و شهرسازی با هدف ایجاد شهرک‌هایی کوچک در کنار مراکز جمعیتی بزرگ‌تر تدوین و به در بخش‌های مربوطه مصوب شد.

در پی این مصوبه، در روستاهایی همانند ایرر، کرمستان و رنین پایین برخی از مردم حاضر به جابجا شدن و سکونت در شهرک‌های جدید شدند و از همین رو بخشی از دانش‌آموزان نیز در مدارس محل سکونت جدید ثبت نام شدند.

اما حکایت ساکنانی که در روستاها مانده‌اند و یا اینکه شامل طرح تجمیع روستاها نشده‌اند، در این بین بسیار متفاوت است.

حاصل تلاش فارس، سفر به چندین روستا از جمله ایرر، خومن و کاهکن است که باید گفت بنابر مشاهدات عینی و میدانی، در برخی از روستاهای بشاگرد، دانش‌آموزان در حالی سال تحصیلی جدید را آغاز کردند، که نه مدرسه‌ای داشتند، نه کلاسی و نه سرویس بهداشتی، و در همین راستا آنگونه که در ادامه شرح داده می‌شود، کلاس‌ها در اینگونه روستاها بعضا در زیر سایه درختان و دمای بالای 35 تا 40 درجه برگزار شد.

این در حالی است که پس از وقوع زمین‌لرزه سحرگاه بیست و یکم اردیبهشت ماه سال جاری که در بشاگرد موجب تخریب تعدادی از مدارس در این شهرستان شد، دانش‌آموزان اینگونه مدارس در ماه‌های اخیر همواره به وعده‌های مسئولان در آن روزها دل خوش کردند.

هر چند دانش‌آموزان بشاگردی در اوایل شهریور با شنیدن خبر بازسازی و تحویل مدارس در مهر ماه، از رسانه ملی خوشحال و امیدوارتر از همیشه شدند، اما امروز روز نخست مهر بود و نه خبری از مدرسه‌های ساخته شده و نه تحقق وعده‌های مسئولان است.

مدارس مناطق زمین‌لرزه زده، کماکان تلی است از آوار و یا مدارسی که سقف آنها نریخته است دچار ترک‌های شدید در دیوارها و سقف هستند که با توجه به بروز و تداوم زمین‌لرزه‌های چهار و پنج ریشتری (منبع سایت ژئوفیزیک دانشگاه تهران) می‌تواند خطرساز باشد.

*مدرسه روستای کاهکن

روستای کاهکن در شش کیلومتری شمال شرقی شهر گوهران است و در زلزله اخیر بافت روستا بالای 90 درصد آسیب دیده و در حال حاضر ساخت و ساز خانه‌های آسیب دیده آغاز و در حال اجراست.

نخستین روز مهر ماه است روزی که سرنوشت یک ساله دانش‌آموزان رقم می‌خورد، شور و شوق مهر در ته چشمان دانش‌آموزان این روستا نیز دیده می‌شود، آنها همراه معلم خود زیر سایه دبستان در فضای باز به حالت آماده باش نشسته‌اند.

دانش‌آموزان کاهکنی در فضای بیرونی سازه ناپایدار مدرسه سابق درس می‌خوانند

با دانش‌آموزان هم صحبت می‌شویم در اینجا هم مثل دیگر کودکان ایران زمین آرزو دارند، اما اینجا آرزوهای شان کوچک است، داشتن یک مدرسه کپری، کانکسی یا آجری برای شان فرقی ندارد. فقط می‌خواهند با هر لرزش زمین نلرزد و سقف میهمان نیکمت‌ها نشود.

گرمی معلم با دانش آموزان در گرمای 45 درجه گرم‌تر شده بود، برق و آب مدرسه کاهکن قطع و سرویس‌های بهداشتی آن فرو ریخته است.

متوجه حضور تک تک اولیا می‌شویم که متوجه حضور ما شده‌اند هر کدام چیزی می‌گویند نگران‌اند، گله دارند و هنوز از پس لرزه‌ها و فرزندان خود در این مدرسه در حال تخریب نگران‌اند.

کاظم کرمی، یکی از اولیاست که می‌گوید با آغاز ماه مهر پی‌کنی دبستان جدید شروع و احتمالا تا آخر سال هم تمام نشود، زیرا یک روز کار می‌کنند و چند روز پروژه‌شان تعطیل است.

ساعت 9 صبح دانش‌آموزان در بیرون از مدرسه همراه با معلم دبستان نشسته بودند و جرات رفتن به داخل فضای مدرسه را نمی‌کردند. زیرا احمتال ریزش دیوار‌ها با هر پس لرزه ممکن است.

*مدرسه روستای ایرر

روستای ایرر در شمال شهر گوهران و مرکز زلزله 21 اردی‌بهشت است، اغلب بافت این روستا دچار تخریب 100 درصد شده است.

پس از رخ دادن زلزله عده‌ای از اهالی روستا به شهر سردشت به کمپ زلزله زدگان رفتند و تعدادی هم هنوز در این روستا ساکن هستند و ساخت ساز منازل آغاز شده است.(این روستا نیز در شهرکی در کنار سردشت تجمیع شده است که تعدادی از مردم در روستا مانده‌اند)

در روستای ایرر نه از بنرها و پارچه‌های آغاز سال تحصیلی خبری بود و نه از دبستان ساخته شده و نه از پروژه مهر، تنها محل دبستان سابق آواربرداری شده و پی‌کنی و مقداری مصالح در محل سابق دبستان ریخته شده است و دانش‌آموزان در زیر نخل همراه با آموزگارشان مشغول به گوش دادن درس هستند.

مدرسه ایرر در این فضا تشکیل شده است

 

 

 

 

با دیدن ما انگار منتظر شنیدن خبرهایی هستند اما بعد از مدتی می‌فهمند و ناامید می‌شوند.

*قرار بود کانکس بیاورند اما نیاوردند

زهرا دانش‌آموز پایه دوم ابتدایی است و می‌گوید: قرار بود هفته گذشته برایمان کانکس بیاورند که تا اکنون نرسیده است و ادامه می‌دهد با صدای هر ماشین سنگینی چشم‌هایمان جاده ورودی روستا را می‌کاود.

تجهیزات مدرسه ایرر، بعد از ریزش سازه موجود، در گوشه‌ای جمع شده است.

دانش‌آموزان زیر درخت نخلی که سایه چندانی هم ندارد جمع شده‌اند و دور آموزگارشان را گرفته‌اند.

عباس محبی رئیس شورای بخش درابسر در گفت‌وگو با خبرنگار فارس با بیان اینکه عدم فعالیت چند ماهه مسئولان در جهت ساختن مدارس پس از وقوع زلزله در ایرر، قابل تامل است، افزود: بازسازی مدارس اکنون با رسیدن مهرماه دغدغه مسئولان شده است و باید پرسید که آیا فرصت سوزی این مسئولان قابل توجیه است.

*کار بازسازی مدرسه روستای اشکان تازه آغاز شده است

وی ادامه داد: در روستاهایی که شدت زلزله زیاد بوده است حتی هیچ فضای استیجاری و عمومی سالم نیز برای استقرار مدارس وجود ندارد و تنها در روستای اشکان دانش آموزان در مسجد روستا که آسیب ندیده است سال تحصیلی را آغاز کرده‌اند و اکنون پروژه ساخت دبستان توسط نوسازی در هفته اخیر آغاز شده است.

*اولیا از فرستادن دانش‌آموزان به مدرسه تخریبی روستای خومن خودداری کرده‌اند

محبی در ادامه افزود: دبستان هنر خومن که در سال 85 تحویل آموزش و پرورش شده است و از مدارس طرح کپرزدایی و ضد زلزله است نیز در زمین‌لرزه مذکور تخریب شده است و به علت نداشتن فضای امن اولیا دانش آموزان خود را در روز اول مهر به این مدرسه نفرستاده‌اند.

وی در ادامه گفت: با پیگیری‌های لازم در صدد حصول نتیجه برای بازسازی این مدرسه نیز هستیم.

مدرسه خومن که با آغاز یک مهر به دلیل نگرانی والدین دانش‌اموزان در آن حضور نیافتند

*32 کلاس در بخش درابسر غیر قابل استفاده است

همچنین محبی از غیرقابل استفاده بودن 32 کلاس در این بخش خبر داد و گفت: دانش‌آموزان در اینگونه مناطق در روز اول مهر در فضای باز، زیر درختان و یا در برخی موارد در مسجد سال تحصیلی را آغاز کرده‌اند.

محبی گفت: از سرپرست وزارت آموزش و پرورش خواهان اقدام فوری در این زمینه هستیم چرا که گرمای هوا و نداشتن سرویس بهداشتی از جمله مشکلات دیگر این مدارس است که سلامت دانش‌آموزان را تهدید می‌کند.

وی گفت: از مسئولینی که هفته‌های قبل از آماده بودن فضاهای آموزشی در روستاهای زلزله‌زده خبر می‌دانند می‌خواهیم که در این روستاها حضور یابند و وضعیت را مشاهده کنند.

*اگر وعده‌ها نبود مردم روستاها توان برپایی مجدد مدارس کپری را داشتند

محبی با بیان اینکه از مسئولانی که بارها و بارها از آماده بودن مدارس در مهر ماه خبر می‌دادند، گله‌مند هستیم، افزود: ما توانایی ایجاد کپر و تهیه چادر برای این کلاس‌ها را داشتیم که متاسفانه وعده‌های تو خالی مسئولان مانع اینگونه اقدامات با هدف دست‌کم یه سایه بالای سر دانش‌آموزان برای امان ماندن از نور آفتاب شد.

وی تاکید کرد: در صورت نرسیدن فضاهای پیش ساخته و کانکسی تا چند روز آینده، مجبوریم با مشارکت مردم فضاهای کپری و چادری برای کلاس‌هایی که فاقد سر پناه هستند را مجددا در بخش درابسر برپا کنیم.

*32 کانکس مورد نیاز به بشاگرد نرسیده است

همچنین یکی از کارمندان اداره آموزش و پرورش بشاگرد نیز در گفت‌وگو با خبرنگار خبرگزاری فارس گفت: در راستای دایر شدن مجدد 32 کلاس مذکور در بخش درابسر، مسئولان مربوطه وعده دادند که کانکس‌های مورد نیاز را جایگزین می‌کنند که تاکنون این کانکس‌ها به بشاگرد نرسیده است.

در حالی وضعیت مدارس یاد شده همانطور که در تصاویر و گفته‌های، دانش‌آموزان و اولیا دیده می‌شود به این صورت است، که مسئولان استان اعم از مدیرکل نوسازی استان هرمزگان و مدیرکل آموزش و پرورش استان هرمزگان از هفته‌ها قبل در گفت‌وگو‌ها و مصاحبه‌های خود خبر از آماده بودن تمام مدارس برای سال تحصیلی می‌دادند.

فارغ از تمامی مباحث فنی و تنگناهای بودجه‌ای و مالی، آن چیز که واضح و روشن است اینکه، دانش‌آموزان بشاگردی هم همانند تمامی فرزندان ایران، روز اول مهر را با صدها آرزو و امید آغاز کردند، لباس‌های نو، کیف نو و دفتر و کتاب‌های نو تهیه‌ کرده‌اند، و حتی در برخی از موارد آروزهایی بلند‌تر، استعدادهای پویاتر، ذهنی قوی و هوشی سرشارتر از هم‌نوعان خود در سایر شهرها و کلانشهرهای کشور دارند، پس رواست، همانطور که توجهات همواره معطوف بهبود شرایط در چنین مناطقی بوده است، مسئولان یک بار هم که شده برای همیشه کمر همت به رفع مشکلات مرتبط با این قشر پاک و مستعد که بی‌شک سرمایه‌های منحصربه‌فرد کشور به شمار می‌آید، ببندند.

=================

تنظیم و جمع‌آوری از امیر توانگر


یک روز با دانش‌آموزان در مدارس کپری + تصاویر

روستای میان‌شهر در چهار کیلومتری مرکز قلعه‌گنج، دانش‌آموزان دست در دست همدیگر به مدرسه می‌آمدند، اما حتی از مدرسه کپری آنها هم خبری نبود.

خبرگزاری فارس: یک روز با دانش‌آموزان در مدارس کپری + تصاویر

به گزارش خبرگزاری فارس از قلعه‌گنج، امروز تصمیم گرفتیم یک بار از دل کپر زنگ مدارس را به گوش دیگران برسانیم و جشن آغاز سال تحصیلی جدید را در کنار آنها باشیم.

روستای میان‌شهر در چهار کیلومتری مرکز قلعه‌گنج، دانش‌آموزان دست در دست همدیگر به مدرسه می‌آمدند، اما حتی از مدرسه کپری آنها هم خبری نبود، باران‌های موسمی تابستان آنها را خراب کرده بود و وعده‌ها هم بی‌اثر...

مادر یک دانش‌آموزی نزدیک آمد و گفت: چند سال است که خودمان داریم با چوب و برگ خرما مدرسه می‌سازیم، اما دیگر خسته شدیم.

پدری با موتورسیکلت برای مدرسه چوب خرما می‌آورد تا در نخستین روز مدرسه مادران و پدران کمک کنند، مدرسه جدیدی داشته باشند.

مادری دیگر دست فرزندش را گرفته بود و می‌گفت: فرزندم می‌گوید، دیگر به این مدرسه نمی‌روم، اما پدرش هم می‌گوید، پول ندارم در مدرسه شهر تو را ثبت‌نام کنم.

اینجا اگر گرمای هوا سوزان است، اما دردها جوشان است، اینجا درد نوشتن ساده است، اما درمان کردن سخت است.

دیگر رمقی برای نوشتن هم برای من نمانده است، اما مسئولان بدانید و بخوانید که اینجا هنوز بچه‌های ایران اسلامی در مدرسه کپری درس می‌خوانند.

بغضم ترکید و با چشمان اشکبار این تصاویر را هدیه می‌کنم به دانش‌آموزان مدارس کپری، آنهایی که وقتی از آنها می‌پرسی، دوست داری چه کاره شوی، می‌گویند، معلم و دلیل آنها این است که هیچ کس به اندازه معلم برایشان زحمت نکشیده است.

..............................................

گزارش و عکس از: علی اکبرزاده